Siyah tenli adamlarin kara talihi!

Amerika'ya Avrupalilar yeni Yeni Dünya ismini takmislardi. Evet, burasi onlar için, göz kamastirici zenginligiyle, yemyesil ve verimli topraklariyla ve genel olarak her seyiyle yeni bir dünyaydi. Böylesi bir zenginlik isgalci Avrupalilarin agzinin suyunu akitiyordu. Bu yüzden her geçen gün buraya Avrupa'dan gelen yeni isgalci kümeleri akin ediyor ve bu topraklari ilelebet ellerinin altinda tutmak için görülmemis bir vahset uygulayarak yerli halklari katlediyorlardi. Evet, bu topraklar her bakimdan bereketliydi ancak ne var ki böylesi bereketli ve engin topraklarda her daim is gücü sikintisi çekiliyordu. Asi olarak nitelendirilen Kizilderililerin ise ruhlarinda kölelik yoktu. Onlari dize getirmek ve köle gibi çalistirmak mümkün degildi. Bu yüzden topu ortadan kaldirilmaliydi.

Fakat gerekli olan is gücü nasil saglanacakti. Iste buna da bir formül bulunmustu: Zenci köle çalistirmak!

On yedinci asrin ikinci yarisina kadar bu bölgeye akin edenlerin çogunlugu Ingilizlerden ibaretti. Bu asamadan sonra diger Avrupa ülkelerinden kopup gelmeler de oldu. Bu ülkelerden gelenler deyim yerindeyse yasadigi toplumlardan dislanmis, çaresiz insanlardi. Fakat Avrupa'dan gelen bu güçler de gerekli olan is gücünü karsilamakta yetersizdi. Zaten baska ülkelerden buraya büyük hayaller pesinde gelmislerdi ve kimsenin ucuz is gücü olmaya niyetleri yoktu. Hepsi de Yeni Dünya'da zengin olmak için gelmisti. Topragin çok ve zengin olmasi, bunu isleyecek oranda bir çalisan kitlesi ihtiyacini da ortaya çikariyordu. Bu ihtiyacin en önemli sonucu, kölelestirilen Afrikali yerlilerin Amerika'ya çalistirilmak üzere esir olarak getirilmesiydi.

Yeni Dünyali'lar veya onlara esir temin etmekle yolunu bulan Avrupali esir tüccarlari, Afrika'ya sefer yaparak bu kitanin kendi iklimlerinde hür yasayan zavalli insanlarini, ömürlerinde hiç görmedikleri atesli silahlarla kusatip kistirarak gemilere doldurup Amerika'ya tasidilar.

Hayvan nakleder gibi ambarlarinda çogu defa birbirlerine zincir ile baglayip ancak ölmeyecek kadar yiyecek vererek, bu zavallilari yerlerinden yurtlarindan kopardilar yillarca Amerika'ya naklettiler. Kadin, erkek, çoluk çocuk ne buldularsa gemilere yükleyip götürerek esir pazarinda sattilar.

Bu ise Amerika'da hâlâ sürmekte olan irkçiligin da ilk tohumlarini atacakti. Bu suretle isgalciler bir insanlik dramina daha imza attilar ve böylece 1619 yilinda ilk zenci konvoyu bu topraklara getirildi. Afrika'dan esir olarak getirilen zenciler buradaki köle pazarlarinda bir hayvan gibi açik artirmalarla satiliyor ve her türlü agir islere sürülüyorlardi. Köleler en çok güney bölgelerinde tarim, tütün, seker pancari tarlalarinda çalistiriliyorlardi. Elbette kölecilik Antik Yunandan beri bilinen bir seydi ve o siralarda pek çok Avrupa ülkesinde ve Akdeniz'de çesitli biçimlerde varliklarini sürdürüyordu.

Seker ekimi, Akdeniz adalarindan baslayip sonralari Atlantik adalarina oradan da Atlas Okyanusu'nu geçerek Brezilya ve Karaiplere kaydi. Kölelik sekeri takip etti. Kölelik yer degistirdikçe köle sinifini olusturan etnik kompozisyon da degisiyordu. Fakat niçin Afrikalilar yeni köleler olmuslardi? Çünkü ekim yapilan yerdeki yerli isçi arzi tükenmisti. Çünkü Avrupa, iyi nüfus yogunluguna sahip ve kullanacagi yere yakin bir bölgeden insan gücü bulma çabasinda idi. Fakat bu bölgenin Avrupa'nin ve dünya ekonomisinin disinda olmasi ve bu sayede bölgenin insan gücünün büyük oranda azaltilmasinin yaratacagi ekonomik sonuçlarin, Avrupa'yi endiselendirmesi gerekiyordu. Bati Afrika bunun için en uygun adaydi(18)

Elbette ki neticede bir insan olan kölelerin kaçmasi sikça rastlanilan bir vakaydi. Böylesi bir durumda kaçan kölenin ardina düsülüyor, yakalandiginda ise ayaklari ya da kollari kesiliyor ve asiliyordu. Bunu yapmalarinin bir nedeni de diger kaçmaya egilimli kölelere ibret olmasini saglamakti.

Beyaz adam iskencede ve zalimlikte sinir tanimiyordu. Ve kisa zaman içinde kölecilik o kadar yayginlasmisti ki neredeyse nüfusun yarisi kölelerden ibaret hâle gelmisti. Kölelerin insan olarak belki hiç hakki yoktu ama köle sahipleri sahip olduklari köle miktari kadar imtiyaz sahibi olabiliyorlardi. Mesela parlamentodaki bir grup sahip olduklari köle miktarinca sandalyeye de sahip olma imtiyazina sahipti.

Agirlikli olarak parlamentoyu olusturan insanlar zenginlikleriyle ve sahip olduklari köle miktariyla orantili olarak imtiyazliydi. Bu yüzden kölecilik ya da köle ticareti yasalarla da korunuyor ve tesvik ediliyordu. 1700'de Virginia'da 16.000 kadar köle kullanilirken, 1770'lerde bu sayi 187.000'e kadar yükseliyordu. 70 sene içerisinde Afrika'dan 150,000.000'in üzerinde siyah tenli insan ailelerinden çocuklarindan eslerinden kopartilarak Amerika'ya getirilmisti.

Yine Güney Calorina'da kurulan tarim çiftliklerinde 1775'de 100.000'in kisilik tarim nüfusunun sadece 25.000'i beyazdi. Ama bu çiftliklerin denetimi ve buralardan elde edilen gelirler beyazlarindi.

Beyaz efendilerin çikarlarini korumak ve siyahlarin efendilerine karsi herhangi bir girisimlerini önlemek için çesitli önlemler aliniyor ve siyahlarin isledikleri �suçlar� en agir yöntemlerle cezalandiriliyordu.

Bu kosullarda olusturulan tarim çiftliklerinde ve isletmelerinde çok sayida kölenin beyazlar tarafindan çalistirilmasinin bir sonucu olarak beyazlarin zenginlikleri hizla artti.

Zenci köle meselesi Amerika'nin toplumsal ve ekonomik çeliskilerinden biri olarak karsimiza çikti. Son derece yüksek köle sinifiyla özgürlük ve esitlik ilkesini nasil bagdaslastiracaksiniz? Bu çeliskiler de göstermektedir ki Amerika'nin özgürlük ve esitlik anlayisi yalniz talancilar ve isgalciler içindi. Fakat bu Amerika'nin bir gelenegidir. Degil mi ki baris ve özgürlük adina �birkaç dolar içinmasum halkin tepelerine binlerce ton bomba yagdiriyor ve çoluk çocuk demeden masum bir halki katlediyor ve iskenceden geçiriyor. Degisen bir sey yok. Bu kan gölü içinde dahi atilan yalnizca vahsi özgürlük ve baris çigliklaridir. Biz özgürlügün ve barisin bilmedigimiz anlamini onlardan ögrendik. Bu iki kelimenin tam karsiligi aslinda Kan ve Gözyasi demekmis.